PLOMPENBLAD

Zachtjes als op kousenvoeten
nadert zij het plompenblad
Haar tenen, eerst huiverend
bij het raken van het wateroppervlak,
voelen nu de zachte modder van het veen.

Met trage slagen zwemt zij voort
nu is er alleen haar adem,
het water, en de rietgors
die zij in de verte hoort.

 
  1. Gedicht van Helmi Evers| Exloo
    Illustratie: Elizabeth Zandstra | Leiden